Eerste en laatste aanhangzel tot voldingende verdediginge van het eenvoudig en waarachtig verhaal en tot overtuigende wederlegginge van de twe geschriften, onlangs door ds. Tyken uitgegeven, genaamd Brief aan den E. gewonen kerkenraad van Amsterdam en Eerste vervolg, enz. Ter beoordelinge opgedragen (…) aan (…) synodus van Noordholland (…) voor dewelke ds. Tyken ter verantwoordinge (…) geroepen word (…) opgestelt door Gerardus Kulenkamp, predikant te Amsterdam. Amsterdam, Jac. Loveringh, 1757.

Niet in Knuttel; Biogr. lexicon Ned. protestantisme I pag. 384. In 1753 ging in Amsterdam het gerucht dat ds. Jacobus Tyken (1706-1789) bij de vrouw van de Oostindievaarder Klump een kind zou hebben verwekt. Hij zou het kind hebben gedoopt en na deszelfs dood begraven. Er ontstond veel tumult en opstootjes in de kerken waar Tyken preekte. De kerkeraad zag geen aanleiding tot een procedure en de zaak werd door schepenen en door het Hof geseponeerd. In 1757 rakelde Tyken zelf de zaak weer op door zich te verzetten tegen de herbenoeming van diaken D. Brouwer die in 1753 de zaak aan het rollen had gebracht. Brouwer werd verdedigd door ds. G. Kulenkamp.