Derde berispdicht. In Nederduitsche vaerzen toepasselyk uitgebreid, en met aantekeningen voorzien. 2e druk. Amsterdam, Erven Jacob Lescailje, 1712.

In 1710 verscheen deze berijming van Juvenalis’ derde satire, waarvoor Jakob Zeeus (Zevenbergen 1686 – Zevenbergen 1718), die zelf geen Latijn kende, gebruik had gemaakt van een prozavertaling van Ysbrand Vincent, het laatst overgebleven lid van het Amsterdamse dichtgenootschap ‘Nil Volentibus Arduum’. Aan Vincent, die de jonge Zeeus in de woorden van Busken Huet als een “aankomende Fenix” beschouwde, is het gedicht ook opgedragen. Volgens Dongelmans gaat het hier niet om een echte NVA-uitgave, al is er wel sprake van een relatie met het genootschap gezien het achterin afgedrukte privilege. Dat privilege ontbrak in de eerste druk van 1710, die verder van hetzelfde zetsel gedrukt is als deze editie van 1712. Heel opmerkelijk bij dit exemplaar is de “vergroting” die is bereikt door de bedrukte pagina’s stuk voor stuk in te plakken in een passepartout.