Eenvoudig doch aaneengeschakeld verhaal van het geen er in de laatstverlopen jaren in en bij Utrecht is voorgevallen ter zake van de aldaar aan publieke werken gebruikte geoctroijeerde kunst-cement. Utrecht, Altheer, 1827.

U.W.T. Cazius, fabrikant van cement dat gemaakt werd uit beklonken molenklei uit het Y, onder de naam Fa Booys, Assenberg en wed. Cazius en Zonen, had in 1810 van Lodewijk Napoleon octrooi gekregen, een octrooi dat door koning Willem I werd verlengd. Dit kunst-cement concurreerde met het Duitsche of Dordtsche tras, en was volgens deskundigen in Utrecht (Blanken en Van der Kun) ondeugdelijk. Toen in 1824 in Utrecht aan het stadhuis nieuwbouw gepleegd moest worden en er ook een nieuwe kazerne moest worden gebouwd, bleek dat burgemeester J. van Doelen niet met het cement van Cazius wilde werken. Er werd een commissie gevormd die o.a. de sluizen te Vreeswijk, gebouwd met cement van Cazius, onderzocht en tot de conclusie kwam dat de problemen aldaar te wijten waren aan verkeerde toepassing van het kunstcement. Van Doelen trad af als burgemeester en schreef dit boekje om zich te verdedigen.