Hartstocht, misdaad en berouw, geschetst in het voorbeeld van den, bij vonnisse der voormalige crimineele regtbank in Holland, ter dood veroordeelden Pieter Bijl, Amsterdam, G.J.A. Beijerinck, 1842.

Pieter Bijl, 22 jaar, geboren te Amsterdam, hofmeester op het koopvaardijschip Abel Tasman, heeft op 5-9-1841 op de Noord Atlantische Oceaan de eerste stuurman Gerardus van den Akker doodgeschoten. Vanaf zijn 13e jaar had Bijl als matroos gevaren en vanaf 1840 als hofmeester. Van den Akker had Bijl proberen in te palmen en toen dat niet lukte hem gesard, o.a. door hem te beschuldigen een onecht kind te zijn en arak te hebben gestolen. Door deze en andere provocaties wist Bijl niet beter dan zijn belager te vermoorden. Op 14-12-1841 werd tegen hem de doodstraf geëist. Later kreeg hij gratie en werd de straf omgezet in 20 jaar gevangenschap. De advocaat Van der Meer de Wijs en de predikant Lublink Weddik beschrijven zijn geval uitvoerig. Over de aanvankelijke hartstocht van de stuurman voor de hofmeester zijn de auteurs vaag.