Historische en godsdienstige beschouwing over het … afsterven van Klaas Hooft, door leenmannen van den lande van Blois op eisch van den bailluw J. van Blarikum plegtig ter dood veroordeeld en voor het rechthuis van de banne West Zaanen … den 31sten October 1801 met de koorde gestraft door S. Roorda van Eysinga, predikant bij de Herv. Gem. te Westzaan ; benevens eene leerrede over de gedachten en gevoelens waartoe openbare rechtsoefeningen den christen behoren op te leiden, door N. Lobry, predikant bij de Herv. Gem. te Zaandijk. Westzaandam, H. v. Aken, 1802.

Buisman 1990; Buijnsters pag. 42. Klaas Hooft en Willem Korthals zouden te Westzaan ter dood gebracht worden, om daar als voorbeeld te dienen voor andere dieven die in de fabrieken in de Zaanse dorpen inbraken pleegden. Samen met N. Lobry zou Roorda van Eysinga beiden begeleiden. Op het laatste moment was de doodstraf voor Korthals veranderd in 60 jaar tuchthuis, zodat de stervensbegeleiding alleen voor Hooft plaats vond. Roorda is onder de indruk van Hooft en verhaalt uitvoerig de gesprekken die Lobry en hij met hem voerden. Ook bezochten zij de weduwe van Hooft met hun drie kinderen van 2, 4 en 6 jaar, evenals ds. Martinet Kuipers van Westzaandam die de weduwe en kinderen onderstand verleende en ook de broer van Hooft. Van ds. Wigerij die de gevangenen in Beverwijk had begeleid kregen zij informatie over diens zielszorg in de weken voordat het tweetal naar Westzaan kwam.