€60,00
Meijer (Kleef 1781 – Groningen 1848), aanvankelijk huisonderwijzer in Nijmegen en Amsterdam, werd in 1818 op aanbeveling van onder anderen Bilderdijk en Kinker benoemd tot hoogleraar Nederlandse taal en letterkunde in Brussel. Vanaf 1831 doceerde hij vaderlandse geschiedenis aan de universiteit van Groningen. De ‘Oude Nederlandsche spreuken en spreekwoorden’ is een herdruk van twee 16e-eeuwse spreukenverzamelingen: ‘Gemeene Duytsche Spreckwoorden’, in 1550 in Kampen gedrukt door Peter Warnerssen, en ‘Les proverbes anciens, flamengs et françois’, verzameld door François Goedthals en in 1568 uitgegeven door de Antwerpse drukker Christoffel Plantijn. Meijer heeft volstaan met taalkundige aantekeningen bij de spreekwoorden en zich niet uitgelaten over gebruik en betekenis, “eendeels, om dat vele mij zelven onbekend zijn; en ten andere, om dat reeds over diegenen, welke mij bekend zijn, meer dan ééne verhandeling, ja zelfs een diklijvig boekdeel, zou kunnen geschreven worden”.
Op voorraad
8º: [10] 123 [1] pp. Oorspr. bedrukt karton, rug gerepareerd, titelpagina ontbreekt., in pen op omslag: “J. Martin S. Heuckeroth, Amsterdam ’77”. G.J. Vis, ‘Tussen Amsterdam en Brussel. J.P. van Cappelle en G.J. Meijer: twee pioniers in de acadamische neerlandistiek’, Verslagen en Mededelingen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (1992) 79-98; NNBW III, 856; F & vd B 506
| auteur | |
|---|---|
| Memo | L2580 |