Proces, ter eerster instantie gedecideert bij het Ed. Agtbaare Gerechte der stadt Middelburg en in appel by den Hoogen Raadt in Holland, tusschen mr. W. Schorer, raadt Ord. in de Hove van Vlaanderen, ter eenre en juffrouw Anna Elisabeth Eversdyck, ter andere zyde. Leiden, Luzac, 1755.

Nagtglas, Zeeuwen II pag. 596-599. Processtukken over zijn echtscheiding, gepubliceerd door Willem Schorer (1717-1800). Schorer was een Zeeuws jurist, in 1740 gehuwd met Anna Elisabeth Eversdijk. Dit huwelijk werd nimmer ‘geconsumeerd’ wat Schorer in 1745 door haar familie (moeder Eversdijk en oom mr. Jan van Bueren) werd verweten. De komende 5 jaar zou de zaak in alle hevigheid losbarsten. Wie had schuld? Schorer verweet zijn vrouw dat haar ‘actitude’ geslachtsverkeer belette. Zij verklaarde dat zijn ‘imbecilliteit’ (impotentie) de oorzaak was. Een vroedvrouw, Johanna Bals, verklaarde dat mevrouw Schorer ‘is gelijk een vrouw wezen moet, niet te nauw of te eng, maar bekwaam om met een man gemeenschap te hebben’. De Vlissingse arts, J.H. de Bruas, verklaarde – ondanks het feit dat hij door de familie van mevrouw Schorer onder druk werd gezet – dat een vroedvrouw van zoiets geen verstand had, en dat mevrouw Schorer alleen gebruikt kon worden ‘dan door een die klein en sterk was’, maar dat zij wel door hulpmiddelen gecureerd kon worden. Later zou hij hier aan toevoegen dat ‘een yvoire naaldekooker’ wel had kunnen helpen en dat men een en ander in het boek van Venette kon nalezen. De familie Eversdijk liet daarop mevrouw Schorer bij de Leidse medische faculteit onderzoeken, waar drie artsen verklaarden dat zij ‘volkoomen bekwaam is om van een man vleeschelijk bekent te worden’. Schorer zelf liet zijn ‘externa organa genitalia’ door de artsen G. Frezel, J.H. de Bruas en F. Ritsaart onderzoeken met als uitslag dat het drietal deze ‘welgesteld bevonden’.$De rechtbank vonniste in juli 1747 tot een echtscheiding maar daarna ontstonden problemen over de scheiding van gelden en goederen. Voordat dit geregeld was hertrouwde Schorer met een ‘France mademoisel’ uit Middelburg, Juliana Philippi. Hij deed dit bij een 80 jarige predikant te Sloterdijk en gaf zich uit voor een inwoner van Sloterdijk! Op 5 maart 1750 verklaarde de Hoge Raad dit huwelijk ongeldig. Uiteindelijk zou Anna Elisabeth Eversdijk hertrouwen met Carel Coenraad van Muyden en Schorer trad in november 1750 opnieuw in het huwelijk met Juliana Philippi, uit welk huwelijk een dochter Hillegonda Catharina Schorer zou worden geboren.