Redevoering over de tooneelspelen, opgesteld door den wijdberoemden Sam. Werenfels […], uit het latijn vertaald door Ernst Willem Higt, waar achter volgt Lof der tooneelpoëzij door denzelfden. Leeuwarden, Willem Coulon, 1746.

In deze redevoering houdt de Zwitserse gereformeerde theoloog Samuel Werenfels (1657 – 1740) een pleidooi voor het weer gaan opvoeren van toneelstukken op school, maar wel “zedige, maar deftige, maar eerbaare”. Vooral in de zestiende eeuw, maar ook nog in later tijd, was het opvoeren van zogenoemde schooldrama’s door leerlingen een gebruikelijk hulpmiddel bij het leren van Latijn. De Latijnse rede is vertaald door Ernst Willem Higt (Dokkum 1723 – Alkmaar 1762), in die tijd student aan de hogeschool van Franeker. Door een gelukkig toeval (zijn moeder werkte na de vroege dood van zijn vader als clavigera (sleutelbewaarster) bij de Latijnse school in Dokkum) was Higt in de gelegenheid Latijn en Grieks te leren. Dat ging hem zo goed af dat hij in staat werd gesteld een academische opleiding te volgen in Franeker en Leiden. Achter de vertaling volgt Higts dichtstuk ‘Lof der tooneelpoëzij’. Drie lofdichten op hem sluiten de bundel af, één in het Latijn (Joannes Daniel van Lennep), één in het Nederlands (Gerbrandt Oldersma) en één in het Fries (J. Althuysen).